Miniğime, Piti Pitime Mektup

0
634

 

Miniğim,

Bu blogu ve bu yazıları yazmamın bir nedeni de sana güzel hatıralar bırakmak istemem… Sana hamile olduğumu öğrendiğim günden bu yana etrafta yüzümde komik bir tebessüm ile dolaşıyorum. Hamile kalmadan önce bir bebeğim olmasını o kadar çok istedim, seni o kadar çok hayal ettim ki… Hamile olduğumu öğrendiğim gün hayatımın en büyük sevincini yaşadığım gün oldu. İtiraf etmem gerekirse ilk zamanlar seni kız olarak hayal ediyordum. 16.haftada erkek olduğunu öğrendik.  Biraz şaşırdım. Yavaş yavaş bir oğlum olacağı düşüncesiyle senin hayalini kurmaya, seni kucağıma alacağım günleri saymaya başladım. Sana ne isim koyacağımızı düşünmeye, tartışmaya başlamışken, sana ilk seslenişim Piti piti oldu. Aslında bu ismi kendin koydun diyebiliriz. Benimle ilk temasın, içimde seni hissettiğim o ilk hareketlerinden Piti piti ismi doğdu. 🙂 Sana ilk kez 17. haftada Piti piti dedim.

Birlikte geçirdiğimiz yolculuk başta biraz sıkıntılıydı. Özellikle ilk 3,5 ay neye uğradığımı şaşırdım desem yeridir. Mide bulantılarıyla beni zorlu bir sınava tabi tuttun.
Öncesinde 12. haftaya kadar düşük riskimiz vardı ama çok şükür atlattık. Sonrasında ise tam mide bulantıları bitti, her şey şahane derken, bu sefer de erken doğma riskin ortaya çıktı. Neyseki en sonunda bütün sınavları geçtik ve keyifli yolculuğumuza devam ediyoruz. Sana bu mektubu yazarken doğuma maksimum 20 günümüzün kaldığını söyleyebilirim. Babanın da benim de heyecanımız dorukta. Son zamanlarda neredeyse her gün odana giriyorum, eşyalarına bakıyorum ve bunu yapmak çok hoşuma gittiği için kendi kendime gülerek odadan ayrılıyorum.

Doktor muayenelerimizde bize verdiğin her poz çok güzel. Ama elin hep yüzünde (ağzında, yanağında ya da başında), her ultrason görüntüsünde ciddi ve kararlı bir surat ifaden var. Bu pozları ve yaşadıklarımızı yorumlamam gerekirse, bence sen biraz nazlı, biraz çekingen ama çok kararlı ve güçlü bir çocuk olacaksın. Seni kollarıma alacağım, yüzünü görüp, kokunu içime çekeceğim gün için sabırsızlanıyorum. Bazıları hamileliğin güzel olmadığını düşünse de ben seni içimde büyütmekten çok mutluyum. Bazen zorlandığım olmadı mı oldu. Yorulduğum olmadı mı oldu. Ama sen karnımda sağlıklı olduğun sürece ben hepsine severek katlandım. Yine olsa yine katlanırım.

Aşağıdaki fotoğraflar sol baştan olmak üzere, 30 Haziran, 14 Temmuz ve 28 Temmuz’da gittiğimiz muayenelerde çekildi. 30 Ağustos’taki kontrolümüzde poz vermediğin için yeni vesikalığını alamadık. Bu doktor kontrolüne Murat deden, anneannen ve teyzen de geldi. Seyircin kalabalık olunca biraz naz yaptın sanırım. 🙂

Çok yakında kavuşacağız. 9 aylık inanılmaz serüvenimizin bitmesine çok az kaldı. Hem heyecanlı ve sabırsızım hem de biraz korkuyorum. Hem ben acemi bir anne olarak ne yapacağımı bilmiyorum. Hem de dışarısı çok karışık. Ülke günden güne kötüye gidiyor. Ama korkma benim minik piti pitim, ben seni hep koruyacağım. Ömrüm yettiği sürece her zaman yanında olacağım, her zaman seni güvende tutmak için elimden geleni, hatta elimden gelenin fazlasını yapacağım. Annemden öğrendiğim en güzel şeylerden biri de bu olsa gerek. Anneannen her zaman benim ve teyzenin önünde, arkasında, sağında ve solunda oldu. Hep elinden gelenin fazlasını, en iyisini yaptı. Önce bizi, sonra kendini düşündü. Bizi hep korudu, kolladı ve yol gösterdi. Ama bunları yaparken hiçbir zaman bunaltmadı, boğmadı ve en önemlisi kendi de bunalmadı. Bu arada anneanne hala aynen devam. 🙂 Anneannenle hep birlikte geçireceğiniz çok uzun yıllarınız, yıllarımız olsun inşallah.

Karnımdayken bana hiç büyük sorunlar çıkarmadın, beni hiç üzmedin, sadece biraz naz yaptın o kadar. Seni kollarıma alacağım gün çok kararlı olacaksın ve sağlıklı bir şekilde inşallah hemen geleceksin. Şu an sana; acele etme bebeğim, içerideki her bir günün değerli, biraz daha içeride kalabilir, tam vaktinde anneciğinin kollarına gelebilirsin diyorum. Biraz da telaş yapmaya başladım sanki… Odan neredeyse hazır ama boya ve mobilya kokusu sebebiyle havalandırma operasyonu hala devam ediyor.  Bu nedenle odanın hazırlıkları ile ilgili son dokunuşları yapamadık. Mesela daha kıyafetlerini yerleştirip, karyolana yatak alacağız. Şu anda 36. haftanın ortasındayız. Telefonuma indirdiğim hamilelik takvimine göre doğmana maksimum 20 gün var.

Baban henüz çok heyecanlı değil. Sadece karnıma elini koyduğu ve sen kıpırdadığın zamanlarda heyecanlanıyor. Sanırım seninle yüz yüze tanışıp, seni kollarına aldığında büyük bir heyecan yaşayacak. Ne de olsa şu anda seni benim kadar hissedemiyor. Melek oğlum, minik piti pitim, zamanında ve sağlıkla geleceğini biliyorum. Seni dört gözle bekliyoruz ve çok seviyoruz.

 

 

Yorum Yapın

Lütfen bir yorum bırakın!
İsminizi buraya girin