Büyük Güne Doğru .. Kız Mı? Erkek Mi?

0
729

Hamileliğimin 14. haftasında yemek yeme düzenimde gelişmeler olmaya devam etti. Bu sırada balık ve tavuk (organik) yemeye başladım. Ama tabii hala tatsız ve iştahsız hallerim var. Sanırım bu durumu aşmam zaman alacak. Yemek denildiğinde suratımda ekşi bir ifade oluşuyor. Bazen minnoşum için kendimi zorluyorum, bazen de gerçekten zorlayamayacak kadar kötü hissediyorum ve yiyemediğim için küçük pitipititmden özürler diliyorum.

Bu hafta itibariyle hamile çamaşırları ile ilgili araştırmalarım yoğunlaştı. 🙂 Deneyimlerim ve alışverişlerimle ilgili yorumlarımı ”Hamilelikte Alışveriş” yazımda okuyabilirsiniz.

15.haftada küçük bir Çanakkale seyahati gerçekleştirdik. Bir hafta kadar Çanakkale’de kaldık. Kırmızı et ile Çanakkale’de barıştık. Neler yedim neler… Yaprak sarması, oğlak ve Antakya usulü tepsiye et basma. Kendimi aştım. 🙂 Bu seyahat bana gerçekten çok iyi geldi. Her geçen gün normal insanlar gibi yiyebilmek, yediğimden tat alabilmek beni o kadar mutlu ediyorki anlatamam. Bu durumu ancak yaşayan anlayabilir.

Ve büyük gün…
Sabırsızlıkla beklediğimiz 16. hafta geldi çattı. Bugün aylık doktor kontrolümüz vardı. Aylardır sabırsızlıkla beklediğimiz muayenede benim minik pitipitim ilk defa kendini gösterdi. (Ya da biz ilk defa zannediyoruz. Doktorumuz biraz garanticidir. 🙂 ) Küçük bir prens, gönlümün prensi geliyor. 🙂 Küçük bey önceleri biraz tembellik etti, doktorumuzu biraz uğraştırdı ama sonunda tüm heybetiyle kendini belli ediverdi. 🙂


İtiraf etmek gerekirse ben çok kız odaklıydım. Kız isimleri düşünüp, kız kıyafetleri hayal ediyordum. Ailem ve etrafımdakiler de beni hep kız annesi olarak gördüklerini söylüyordu. Belki de bu yüzden kıza fazla odaklanmış ve kendimi erkek annesi olarak hiç hayal etmemiştim. Oğlumuz olacağını öğrendiğimde biraz şaşırdım. Biraz da ürktüm. 🙂 Bence erkek annesi olmak, zoru başarmak demek. Umarım iyi bir erkek annesi olabililirim. Benim gözümde adam gibi adam yetiştirebilmek diye bir bakış açısı var. Erkek annelerine çok önemli görevler düşüyor. Tabii ki babanın rolü büyük ama anneler çocuklarla daha çok zaman geçiriyor. İşte bu yüzden anneye daha çok iş düşüyor. Siz ne demek istediğimi anladınız. 🙂 Hadi bakalım, artık kendimi erkek anneliğine adapte etme zamanı Mavilerle (erkeğe mavi, kıza pembe renk yakıştırması bana oldum olası itici geliyor) hayal kuramam ama erkeğe yeşiller, beyazlar da yakışır diyerek hayaller kurmaya başlıyorum. 🙂

16. haftayı iyi haberlerle kapadık çok şükür. Bu ayki muayenemizde entegre test yapıldı. Test sonucumuz iyi çıktı. Bu test sonuçlarını 1 hafta beklemek çok zor.. Bu arada zaman geçmiyor, tabiri caizse insan dokuz doğuruyor.

Harika bir haber daha vereyim. Bu haftanın sonunda ilk defa oğlumla resmi olarak tanıştık. Nasıl mı? Tabii ki minik pitipititlerle.. İlk defa içimdeki minik pitipitiyi hissettim. İnanılmaz bir duygu. Tarifi yok! Çok ama çok heyecan verici! Sanki denizdeki küçük bir balığın bacağınıza çarpması gibi minnoş bir his. 🙂

Yorum Yapın

Lütfen bir yorum bırakın!
İsminizi buraya girin